februariblog

‘Common sense’ wordt ‘common practise’

 

Je bent jong en je wilt wat. Net je Master diploma op zak en klaar om de wereld te verbeteren. Een ambitie die veel van mijn generatiegenoten delen. Dan zijn er momenten waarop je keihard tegen de muur loopt, want de wereld staat niet altijd open voor je goede bedoelingen. Veel mensen zijn moe van discussies over klimaatverandering, smeltende ijskappen en plastic soep. Het woord ‘duurzaamheid’ heeft een rare lading gekregen. We worden er zo vaak mee om de oren geslagen dat de ware betekenis ervan verloren is gegaan. Daarnaast zijn de globale uitdagingen zo complex dat het verlammend kan werken. Soms is het makkelijker om je oogkleppen op te houden, want wat voor verschil kunnen we nu eigenlijk maken? Soms heeft het even niet de prioriteit, want er zijn genoeg problemen dichter bij huis. Dat is de realiteit die ik de afgelopen maanden vaak ben tegengekomen gedurende mijn banen jacht.


Tot ik op een maandag mocht aanschuiven bij de kennismakingslunch van C-creators. Daar kwam ik in aanraking met het Bouwprogramma, het geesteskind van een totaal ander concept: circulariteit. Openhartige discussies, tastbare projecten, innovatieve business modellen en een circulaire broedplaats om de toon te zetten. Het waren precies de geluiden waaraan ik zoveel behoefte had in de donkere maanden.


Na deze kennismakingslunch heb ik drie maanden mogen meedraaien in het Bouwprogramma. Zo heb ik geholpen met de kennisdeling van een pilot project voor de circulaire renovatie van een fusie school in Zwanenburg. De uitkomsten hiervan worden nu meegenomen in een tweede project: de fusie van het Hoofdvaart-college en praktijkschool De Linie in Hoofddorp. Daarnaast heb ik luchthaven Schiphol ondersteund met een handleiding voor het ontwikkelen van circulaire
assets in 7 stappen.


Wat ik heb geleerd?
Naast een ton aan kennis over de circulaire economie en inspirerende praktijkvoorbeelden ligt mijn grootste les in de kracht van verhalen. Meestal gaan de discussies omtrent duurzaamheid vooral over barrières en wat we vooral níet meer moeten doen. We moeten stoppen met vleeseten, stoppen met vliegen en stoppen met koopdrift. Dat vinden mensen moeilijk om te horen, want het raakt ze in hun identiteit. In het Bouwprogramma ging het echter meer om wat we moeten starten.

 

Er wordt gesproken over nieuwe kansen, mogelijkheden en samenwerking. Waar duurzaamheid binnen bedrijven vaak wordt benaderd vanuit concurrentie voordelen staat bij circulariteit samenwerking centraal. Waar het glas bij duurzaamheid half leeg is, lijkt het glas bij circulariteit half vol. Ik zie een grote rol in de kracht van duidelijke en openhartige verhalen op een openbaar toegankelijk forum. In het Bouwprogramma krijgen innovatieve ondernemers en ideeën een gezicht en een platform, wordt kennis en expertise open gedeeld, en wordt de lat steeds een beetje hoger gelegd. Common sense wordt common practise gemaakt, en dat is precies waar de samenleving nu behoefte aan heeft. Hopelijk blijkt circulariteit geen hype die door gebrek aan een duidelijke definiëring hetzelfde lot als duurzaamheid ondergaat (een marketingslogan zonder enige betekenis of waarde). Een mooi verhaal moet dan ook handelingsperspectief bieden en in de praktijk geladen worden.


Waarom ik geloof in de circulaire economie?
Een van de gebruikelijke menselijke denkfouten met betrekking tot grootschalige problemen is de 'single-action bias'. Een diepgewortelde voorkeur voor afzonderlijke en makkelijke oplossingen voor problemen, hoe complex en verbonden deze ook zijn. Problemen worden daardoor niet bij de wortels aangepakt, groeien ondergronds gestaag verder, en schieten vervolgens als onkruid weer uit de grond. Je kunt helaas niet een beetje aan systeemverandering doen.


De circulaire economie is een integrale systeemoplossing voor veel complexe uitdagingen in onze samenleving: van grondstoffenschaarste en klimaatverandering, tot verstedelijking en gezondheid. Deze systeemverandering kunnen we realiseren, als we bereid zijn dingen anders te doen dan we altijd gedaan hebben.
Ondanks de weerstand die ik voelde gedurende mijn banen jacht, geloof ik na deze 3 maanden dat we toch aan de vooravond van een paradigma-verschuiving staan. Wellicht nog in een oncomfortabele spagaat tussen twee werelden. We hebben de sprong nog niet gemaakt. Wat we daarvoor nodig hebben? Ga eens langs bij C-creators zou ik zeggen: daar gebeurt het al!

Inspireer meer

weet jij een mooi circulair initiatief? laat het ons weten!