maartblog

Voetbal & de circulaire economie

 

Met klamme handjes en een zenuwachtig gevoel loop ik door de gangen van de Johan Cruijff Arena. Bij elke ingang naar het grote veld word ik verblind door het felle licht van het veld en hoor ik het kloppend hart van de F-side aanzwellen. Nog even en ik zal opgaan in de 52.000 supporters voor mijn cluppie, samen zwetend op het stoeltje zitten, gespannen of we wel zullen winnen. En vooral heel gelukkig zijn om er onderdeel van te zijn. Onderdeel van het geloof in een goede afloop, onderdeel van het kloppende hart, een deeltje in een groter geheel. Niemand zal mijn geroep in de Arena horen. Toch ben ik onmisbaar – net als alle anderen in de Arena – in het creëren van massa.


Hysterisch of niet, zo kunnen de dagelijkse dingen bij C-creators ditzelfde gevoel bij mij oproepen. Niet elke dag, want als je elke dag het idee hebt dat je in de Johan Cruijff Arena zit, dan maakt het steeds minder indruk. Maar zo nu en dan voel je je onderdeel van iets groters. Een gevoel dat opkomt als rond de honderd bedrijven zich aanmelden voor de marktconsultatie Lincolnpark Circulair. De gemeente Haarlemmermeer wil een ‘wijk van de toekomst’ realiseren in Hoofddorp Zuid. En dit wordt niet alleen gezien door de gemeente, maar het leeft dus ook bij het bedrijfsleven. Samen maken we de wijk van de toekomst en iedereen is nodig om dit te realiseren.

 

Hetzelfde bij het bijwonen van een rondetafelgesprek over governance voor een circulaire bouwpraktijk, georganiseerd door Cirkelstad. Hier zaten alle koplopers aan tafel, vanuit verschillende posities (denk aan ministeries, gemeenten en grote bouwbedrijven). Prachtige circulaire bouwinitiatieven en projecten kwamen op tafel. En een mooie kruisbestuiving voor het uitwisselen van de kennis uit de projecten kwam naar boven. De resultaten worden samengevat in een whitepaper voor Cirkelstad.


Niet elke keer gaat het op vleugels en is het 6-0 winst. Zo nu en dan lijkt het door stroop te gaan en wil je je afsluiten voor de massa, waar het kloppende hart meer als een oorverdovend dreunen aanvoelt. Zo ook lijken processen veel te traag te gaan. En voeren ouderwetse belangen de boventoon, terwijl er juist zoveel mooie (circulaire) mogelijkheden zijn. Samenwerkingen komen niet van de grond en problemen lijken te complex om ooit opgelost te kunnen worden. Al helemaal niet binnen de tijds- en budgetdruk die momenteel bij vele bouwprojecten lijken te spelen.

 

Verrassende teamgenoten, tegenstanders en eindstanden, zowel in positieve als in negatieve zin. Want hierop door mijmerend: als je elke keer zou winnen, komt saaiheid om de hoek kijken. Van tevoren weten dat je altijd zal winnen, tegen welk team je ook zal spelen, daar is ook geen bal aan. Het kloppende hart hoeft dan niet meer zo hard te kloppen. Klamme handjes en spanning in je buik blijven uit. Je hebt elkaar niet meer nodig om te winnen.


Niemand weet waar het naartoe gaat en wat het eindresultaat zal zijn. Bij elk project wat we doen, is het onduidelijk of het vanzelf zal gaan en iedereen uit ons netwerk elkaar op het juiste moment kan vinden. Soms wil het helemaal lukken. En af en toe lijkt het een gelopen koers en word je verrast door besluiten of processen. Is je invloed binnen 52.000 mensen merkbaar? Die is bijna helemaal te verwaarlozen. Maar je bijdrage - net als ieders bijdrage - aan de grote massa maakt massa. Al lijkt het af en toe een gelopen koers, processen en organisaties kunnen je blijven verrassen. En bij grote projecten met vele regels, blijkt dat er meer mogelijk is dan je in eerste instantie denkt. Dat maakt het werk af en toe net zo spannend als in de Arena staan. En dat motiveert me elke keer weer met elkaar en gezonde spanning in een project te duiken en heilig te geloven in een goede afloop.

 

Inspireer meer

weet jij een mooi circulair initiatief? laat het ons weten!