meiblog

Mijn vuurdoop

 

Mijn eerste week bij C-creators was een chaotische. Niet alleen was ik net begonnen in mijn eerste baan, ik had ook een baan in de bouwwereld! Ineens vlogen de termen PvE’s, warmtepompen, binnenwanden en kanaalplaten me om de oren. En binnen al deze termen moest de circulaire economie geïmplementeerd worden.

 

Niks geen theorie van de Ellen McArthur Foundation of transitiemanagement. Meteen concreet aan de slag met projecten. In gesprek met gemeentes, over wat ze met de energievraag van een stuk grond gingen doen. Welk bestemmingsplan had het en welke circulaire ambities waren er? En hoe valt dat te realiseren? Ik hield me staande in die eerste weken. Als mijn vrienden over mijn nieuwe baan vroegen vertelde ik: ‘De bouwwereld, tsja, ik probeer het allemaal te begrijpen, maar ik weet eerlijk gezegd niet wat ik aan het doen ben.’

 

Alleen, ik had toch een studie klimaatwetenschappen gedaan en mijn thesis geschreven over de circulaire economie? Ik zat vol met idealen en ik zou toch wel moeten weten wat er nodig was? Mezelf dit toesprekend ging ik met collega’s mee naar afspraken, luisterde ik aandachtig en schreef zo veel mogelijk op. Ik sloeg me er doorheen en dacht dat het kwartje wel zou vallen. Dat ik zou weten hoe je circulariteit middels een concreet stappenplan in bepaalde projecten krijgt. Ik moet lachen als ik eraan terugdenk, want niks was minder waar, het kwartje viel niet.

 

Ik had zo veel vragen. Hoe werkt een aannemer eigenlijk? Waarom wordt een gebouw gesloopt dat er nog prima bijstaat? Waarom werken mensen die binnen een bedrijf aan dezelfde onderwerpen niet meer samen? En vooral hoe, hoe krijg je een circulair plan van papier concreet in een project. Uren heb ik met collega’s aan het werk gewerkt aan deze vragen. Inspiratiediners hebben we gegeven aan wethouders van gemeentes. Workshops georganiseerd voor een partner die installaties als een service wil aanleveren. Presentaties gegeven over samenwerken in de Metropoolregio Amsterdam. Altijd met de vraag in mijn hoofd, hoe moet het, waar is het stappenplan? Na een paar maanden besefte ik dat ik nog steeds niet wist hoe een circulair project tot stand kwam. Ik begon te denken dat de bouwwereld niets voor mij was.

 

Tot ik het verhaal hoorde van een directeur van een groot bouwbedrijf over hoe een toonaangevend circulair project tot stand was gekomen. Hij bleek geen idee gehad te hebben van tevoren. Dat was een eyeopener. Iemand die toegaf, een directeur notabene, dat hij niet wist hoe je een circulair gebouw maakt en dat hij gewoon was begonnen. Hij zei: ‘Ik heb geen idee hoe we dat gaan regelen. Maar we gaan het samen oplossen en dan komen we er zeker uit.’ En dat heb je nodig, moed en durf om te zeggen dat je het niet weet en ambitie en visie om daar doorheen te kijken en te zeggen ‘jongens en meiden, ik snap hier echt de ballen van, ik weet niet hoe dit moet.'

 

En dat doen we bij C-creators, we kijken elkaar weleens vragend aan op kantoor en barsten dan in lachen uit. Hoe gaan we deze vraag tackelen? Samen lukt het, leren hoe het fout gaat is ook een uitkomst. Hetgeen wat ik het minst verwacht had, vind ik uiteindelijk het mooiste, het gedeelte waarin je de moed hebt je kwetsbaar op te stellen en te zeggen, ‘ik weet het niet, maar we gaan er samen achterkomen.'

 

Inspireer meer

weet jij een mooi circulair initiatief? laat het ons weten!